fbpx

Kiedy jest idealny moment na to, by dziecko rozpoczęło naukę samodzielności?
W jakim wieku dziecko powinno zakładać samodzielnie skarpetki, a w jakim buty? Czy jest jakaś tabelka, która wyszczególnia co ma być po czym? Czy jest jakaś instrukcja w jaki sposób nauczyć dziecko samodzielnego zakładania ubrań?

Przypuszczam, że nigdy się nie zastanawiałeś co i kiedy trzeba dziecka nauczyć, prawda? W końcu to nie jest nauka liter ani fizyka kwantowa.

Kiedy dziecko jest gotowe, żeby zacząć samodzielnie się ubierać?

Pracując w przedszkolu, czy odprowadzając teraz dziecko do przedszkola, zauważyłam, że wielu dorosłych ubiera swoje kilkuletnie dzieci. W końcu robiliśmy to od urodzenia. Wówczas dziecko nie było zdolne do tego, by wciągnąć spodnie. A jak jest z trzylatkiem? Czy dalej potrzebuje tego, by brać je na kolana i zakładać spodnie, wciągać skarpetki i buty?

W wieku około 2 roku życia, maluch pokazuje, że chce robić to samodzielnie. Co robimy? Zazwyczaj mówimy, że nie tym razem, bo się śpieszymy. Za każdym razem brakuje nam chwili, by maluch niedoskonale się ubrał. No właśnie…dlatego, bo robi to niedoskonale. A robi to niedoskonale, bo nie ma szansy na ćwiczenia. Jednak po pewnym czasie czasie dziecko przestaje walczyć o to, by być samodzielnym. Odpuszcza, no bo ile można prosić o to samo? Swoją drogą..co czujesz, gdy po raz kolejny prosisz dziecko o to, by coś zrobiło?

Po jakimś czasie budzimy ze snu i okazuje się, że mamy przed sobą kilkulatka, który wymusza na nas to, by go ubierać. Czasami zauważymy to, gdy dużo młodsze dziecko ubiera się samodzielnie obok naszego. Tak, porównanie nie jest wskazane, jednak większość dzieci w tym samym czasie jest w stanie nauczyć się samodzielnie ubierać.

I co wtedy? W jaki sposób wspierać naukę samodzielności u dziecka, które jest przyzwyczajone do tego, że to my je ubieramy?

W jaki sposób wspierać naukę samodzielnego ubierania się?

Przede wszystkim, jeśli jesteś rodzicem starszego dziecka, które wyręczałeś w ubieraniu się, to zacznij proszę od przeczytania tego artykułu na temat nawyków u dziecka. Kliknij tutaj, żeby przejść do niego. Jeśli nie chcesz czytać, to przygotowałam szkolenie, w trakcie którego dowiesz się o co z tymi nawykami chodzi. Szkolenie znajdziesz tutaj.

Teraz czas na to, by spojrzeć, w jaki sposób można wspierać samodzielność u naszych pociech.

Jeśli zastanawiasz się, czy ktoś przygotował ściągę, w jaki sposób można pokazywać dziecku, jak się ubierać, to tak, ktoś przygotował. Tym ktosiem jestem ja i napisałam o tym w e-booku Spokojna mama-spokojne dziecko.

W jaki sposób Ty się ubierasz?

Przede wszystkim przyjrzyj się w jaki sposób Ty się ubierasz. Jak zakładasz skarpetki? W jaki sposób spodnie? Przyjrzyj się, w jaki sposób ubiera się partner?

Zazwyczaj my, dorośli zakładamy koszulki wkładając najpierw ręce. Dziecku jest zdecydowanie łatwiej, gdy założy najpierw głowę, ma większą swobodę ruchów, niż gdy ręce są skrępowane w koszulce. Łatwiej też jest mu utrzymać równowagę. Pamiętaj proszę też o tym, że my większość rzeczy wykonujemy automatycznie. Dzieci muszą skupić całą swoją uwagę na wykonywanej czynności. My jesteśmy w stanie myśleć, rozmawiać na inne tematy, dziecko interesuje tylko to jedno, konkretne zadanie.

Kolejny krok, to obejrzyj wszystkie ubrania swojego dziecka. Czy mają punkty wspólne, np. metki w tym samym miejscu? Szwy zawsze po bokach? Dzięki temu łatwiej będzie mówić dziecku, żeby założyć koszulkę, to ma złapać za szwy boczne. Metki z kolei wyznaczają tył koszulki/spodni, dzięki czemu maluch zawsze będzie pamiętać, że metka ma być przy karku, przy pupie.
Podobnie z butami: zobacz w jaki sposób odpinają się rzepy, pokaż dziecku, że mają być tak ułożone, jak skrzydła u ptaka, czy motyla.

Kiedy dziecko nauczy się samodzielnego ubierania?

W jakim wieku dziecko będzie gotowe na to, by założyć buty? Kiedy zdobędzie umiejętność wciągania spodni na pupę? Czy muszę dziecka tego nauczyć, czy samo wchłonie tę wiedzę?

Jeśli Twoje dziecko jest malutkie, to zapewniam Cię, że Twoje dziecko Ci pokaże, kiedy będzie gotowe na to, by się samodzielnie ubierać. Usłyszysz wtedy: „ja siam” i wszystko będzie jasne. Wówczas najważniejsze jest to, by dziecka nie zniechęcić negatywnymi komentarzami. Tymi pozytywnymi również. Ubieranie się jest normalną czynnością i tak ją traktuj. Traktuj dziecko tak, jak partnera. Więcej o tym przeczytasz w artykule na temat nagród tutaj.

Jak pomóc maluchowi w ubieraniu się?

Zakładanie spodni:

  • spodnie można trzymać za szwy boczne (dzieci zazwyczaj łapią z przodu, przez co trafiają nogami do jednej nogawki)
  • kolejnym krokiem jest wciągnięcie nogawek (dziecko będzie ciągnąć za spodnie w pasie)
  • na końcu trzeba pokazać, w jaki sposób schować pupę (zwłaszcza dzieciom, które noszą pieluszki).

Zakładanie bluzy:

  • zaczynamy od włożenia głowy
  • później wkładamy ręce i opuszczamy bluzę na plecy i brzuszek.

Skarpetki:

  • zakładanie skarpetek najlepiej zacząć od pokazania robienia dziury-to miejsce na stopę.
  • dzieci mają w zwyczaju rozciągać skarpetki tak, że stopa nie ma możliwości, by w nią wcelować.
  • później w skarpetkę wchodzi pięta. Na końcu podciągamy je i opuszczamy na nie spodnie.

Ach! Pamiętaj o tym, by pokazać dziecku, w jaki sposób się rozebrać 😉

Jak wspierać starsze dzieci?

Jeśli Twoje dziekco jest starsze, przeczytałeś już artykuł o nawykach, to teraz czas na to, by rozmawiać z dzieckiem, dlaczego samodzielność jest ważna, kiedy mu się przyda (np. na basenie, na wycieczce, gdy się obleje w przedszkolu). Tutaj trzeba szukać korzyści, jakie dziecko będzie miało, gdy samodzielnie się ubierze. To może być szybsze wyjście z domu (bo każdy ubiera się samodzielnie). Ważne jest to, by dziecko krok po kroku uczyło się samodzielności, a nie zostało postawione pod ścianą z informacją, że od dzisiaj koniec z pomocą, ma sobie radzić. Dla dziecka to będzie szok, niedowierzanie, bezradność, w końcu przez całe swoje życie ktoś je wyręczał, a teraz co?

Zamawiam wiadro cierpliwości

Potrzebna będzie Ci cierpliwość, niezależnie od tego, czy dziecko dopiero czeka nauka ubierania się, czy już ma zbudowane niewspierające nawyki. Dlaczego? Bo dziecko jest pilnym obserwatorem i widzi, że rodzice ubierają i rozbierają inne dzieci. Nasza pociecha widzi to, że ubieramy młodsze rodzeństwo. Ogromną rolę odgrywa tutaj rozmowa, zrozumienie potrzeb dziecka. Może wspólne planowanie tego, co dziecko założy (np. ulubiona koszulka) wspomogą tę naukę?

Raz na górze, raz pod mostem

To tak jak z nami, rodzicami i opiekunami-czasami mamy ochotę na to, by coś zrobić, czasami marzymy o tym, by się zakopać pod kołdrą i spod niej nie ruszać. Będą dni, gdy Twoje dziecko ubierze się w oka mgnieniu. Będą też takie, gdy będziesz mieć ochotę walić głową w ścianę, od pomagania, przypominaniu o kolejności. Tutaj jedna ważna rzecz z cyklu #mowieniemaznaczenie: nie praw kazań, powiedz krótko: najpierw prawa noga, później lewa. Szukaj informacji na temat tego, jaką potrzebę aktualnie ma niezaspokojoną Twoje dziecko. W takich chwilach, gdy maluch nie chce się ubierać, na pewno nie jest to potrzeba ubierania się 😉


Życzę Ci dużo spokoju i cierpliwości podczas nauki samodzielności 😉 Ta nauka idzie w nas, nie w las. I uwierz mi…za kilka lat będziesz się z tych momentów śmiać 😉 One są tak ulotne…zresztą widzisz na zdjęciu, że za dzieckiem trudno nadążyć 😉

Kasia Woźniak-Spokojny Rodzic.